Egotrip- er det nødvendig...?

I dag reiser pappaen i huset på ein skikkeleg egotrip til Oppdal. Ja, det føles litt slik. Ei helg der berre det er berre eg, og ingen andre å ta hensyn til. Ei helg der kona og gutane er heime og pappaen svir av penger på min store lidenskap, ski... Ei helg der ein får kvalitetstid med ein god venn, køyrt masse på ski, friske opp i teknikken og minne seg sjølv om kvifor ein tidlegare knapt kunne vente på at skisalget skulle starte i september/oktober. Eg røyker ikkje, eg drikk ikkje, eg køyrer ikkje fort med bil, eg oppsøker ikkje utrygge settingar og eg har trygge gode rammer rundt meg. Som du forstår, eg treng den spenninga skikøyringa gir...

Det blir ikkje mange slike helger i løpet av eit år, så dermed har eg ikkje dårlig samvit. Ekstra deilig er det å vite at kona unner meg dette veldig. Og kvar gong Håvard ser eit bilde av ein som står på ski, seier han "pappa, ski". Så truleg forstår dei også at behovet er stort for ei slik helg.

Det er ikkje mange åra sidan ei slik helg var heilt vanleg. Det blei mange turar, helger og nokre gonger veker på ski. Det var før ungane kom. Eg kunne aldri tenkt meg å bytte med slik det var før, livet har fått eit anna fokus. Det blir kanskje berre ei slik helg i år også, og då gjeld det berre å prøve å kome seg ut dei gongene det er mogleg.

Denne gongen klaffa alt. Hanne Marte hadde frihelg. Vervarselet viser strålande sol.Flybillett til 299,og ein god kompis som var minst like gira på å prøve skia som meg. Ein kan heller ikkje klage når ein får tak i skipakke med overnatting på hotell til 1kr natta. Spent på kvaliteten på hotellet...

Det betyr egentlig ingenting. Å reise på tur utan ungar er rimelig bekymringslaust. Om ting går litt skeis, har ein berre seg sjølv å tenke på. Om ein i verste fall må sove i bilen, er det ingen krise. Uten ungar kan ein ta det litt som det kjem.

Eg lovar å vere grei resten av året. Eg lovar å stille opp resten av året. Eg lovar å ta igjen oppvasken for helga. Eg lovar å fyre i peisen og gå ut med søpla. Eg lovar å støvsuge. Eg lovar å rydde i kjellaren.Eg lovar å ta la kona få fare på tilsvarande tur. Og ikkje minst lovar eg å ta med gutane (og kona) på slike helger når dei blir større. Så lenge eg får meg denne egotrip-helga saman med min gode venn, Robert:)

Køyr først du, så venter eg i botn...

Hyttetur i mange kalde

I helga var vi på hyttetur til hytta vår (mormor) nedanfor Bondalen i Ørsta. Det var eit heilt fantastisk strålande vintervêr, berre snøen mangla. Det er noko eige med det å reise inn på hytta rett etter jobb ein fredag ettermiddag. Både mamma og pappa i huset er slitne etter ei lang arbeidsveke, og gutane er superklar for litt god fritid i lag alle saman.

Vel inne på hytta hadde mormor fyrt i peisen og laga det koseleg til vi skulle kome. Vi fekk laga oss ein deilig tacomiddag før gutane fann senga for kvelden. Det var ikkje vanskeleg å sovne denne kvelden. Snakk om luksus.

Besøk 
Lørdag morgon fekk vi besøk av familien Goksøyr. Dei hadde med seg primus, og vi fekk laga oss deilige pannekaker ute. Til tross for rundt 10 kalde, var vi ute i mange timar denne dagen, og både små og store kosa seg veldig i finvêret.

Isvandring
Familien Sukka og mormor fekk oss ein veldig trivelig tur oppover mot Brekkesetra. Dette er ein tur som kan anbefalast for både korte og lengre bein. Vi gjekk ikkje heile turen denne gongen, men kanskje vi er klare for å kome oss heilt opp til setra til sommaren. Stien er flott hellelagt av Hans I Brekke, og det er til og med sett opp ein minnestein i starten av stien. Ynskjer du å prøve denne turen, kan du sjå på dette kartet. Starten går like ved Brudavolltunet i Ørsta kommune.

På turen var isvandring det store. Spesielt for Håvard. Han kunne nesten ikkje få nok av det å prøve å kome seg fram på isen. Kjekt når det går an å finne på noko så spennande, sjølv om det er glatt og snøen manglar.

Middag og stamp

På kvelden fekk vi besøk av Andreas og Eli Marte og ei kollega av Eli Marte (Silje). Vi kosa oss med god mat og avslutta kvelden med ein varm og god stamp i 9 minusgrader og ein stjernehimmel av dei sjeldne. 

Nedkjølt 

Søndagen pakka vi og reiste heim igjen til øya. På veg heim tok vi ein tur opp på Hasundhornet saman med Eli Marte, Andreas og to barn dei passa på. Og kan legge til at vi var egentlig saman med nesten alle andre på øya. Har aldri sett så mange på Hasundhornet før nokon gong. Sondre var veldig flink og gjekk heile turen opp uten å klage ein einaste gong. Når han til og med fekk spørsmål om han ville ha litt bensin på vegen, var han mest klar for å kome opp til toppen og sjå om nissen var der eller om han hadde tatt turen ned i varden og vidare opp til Nordpolen.

Verre var det med han Håvard. Turen vart litt i tyngste laget for så små bein, så han blei sittande på ryggen til Hanne Marte det meste av turen opp. Det skulle vise seg at vi hadde kledd for lite på han, og han blei skikkeleg kald etter kvart. Vi fekk pakka han godt inn i ein isolert fjellduk på toppen, men det var nok litt for seint. Guten var allerede godt nedkjølt.

Då var det bare å sette han på ryggen, ta fjellduken over oss og gå fort ned igjen til bilen. Det er ikkje så lett å vere liten når ein ikkje kan få sagt i frå om at ein er kald, og ein kanskje ikkje kjenner så mykje før ein er veldig kald.

Vel heime var det veldig deilig å kunne legge seg under dyna med beina på magen til mamma og Brannmann Sam på mobilen. Ein halvtime seinare var alt gløymt og humøret på topp igjen. Moralen frå turen var: det er godt vi lærer av dei små feila, slik at vi kan unngå dei store feila.

Vårslepp - i januar...

Noko er gale, vi syklar i januar... 

 Dette bildet er tatt i oktober.
Då hadde vi nesten ein meter med pudder i fjella. 

Resten av bilda er tatt i januar. 

Alt er klart for å nyte og nytte snøen. Skia er voksa, takboksen på taket, sko i rett størrelse til gutta er innkjøpt, og tida er satt av til å kome seg ut i det kvite gullet... Men, ikkje denne januarhelga.

Vi kan ikkje legge oss ned og grine i mangel av snø. Då får vi heller kose oss på sykkel, gå på eventyrtur til trimposten ( ja, pappaen i huset dikta eventyr samanhengande i nesten 4 km) og grille pølser på bål  i skogen saman med gode venner.

Det næraste vi kom vinterstemning og jul i helga, var når vi var med våre gode venner, familien Goksøyr si etterjul-tradisjon, nemleg pepperkakehus-knusing. Ei artig oppleving, som særkilt egna seg for fireåringen vår. Vi gjekk rundt pepperkakehuset med pinnar og ropte: "Vi skal knuse, vi skal knuse - pepperkakehuset".

For ein vinterglad familie, er det litt stusseleg å sjå vermeldingane framover, men det er langt frå stusseleg å få slike flotte opplevingar som vi har hatt denne helga. Det gjeld å sjå mulighetene. Sykkeltilhøva er supre nå om dagen...

Ha ei flott veke- gjerne med litt frisk luft:)

Barnas tur-regler

Alle barn kan gå på tur

Vi vil gjerne ha med en venn

Vi vil være med å planlegge turen

Vi har lyst til å gå foran og bestemme farten

Vi vil ha tid til å leke og oppleve spennende ting underveis

Vi vil ha tid til å snakke om det vi ser og opplever på turen

Vi vil ha noe godt på toppen

Vi vil kose oss om kvelden når vi er på overnattingstur

Vi vil ikke være frosne, våte eller redde, kle oss riktig.

Kilde: Den Norske turistforening

Julefeiring i bilde

Julefeiringa i år for familien Sukka var på hytta ved Vatnevatnet i Ørsta, saman med Hanne Marte sin familie. Utruleg kjekke dagar, der ein fann hytteroen og julestemninga i skjønn harmoni. Vesle julaftan hadde vi besøk av familien til Ole Terje, og svoger øyvind sin familie. Ved nærare ettersyn meiner Sondre at nissen hadde svært like sko som onkel Øyvind. Vidare bar det i mange juleselskap, både med Ole Terje si slekt og Hanne Marte si slekt. Undervegs kom det litt snø og då var vi raske ut for å prøve å nyte oss av den. Heldigvis, må ein nesten seie. Dagen etter var all snøen regna vekk. Nyttår feira vi saman med mange gode vener med middag hjå familien Osdal og heime hjå oss på kvelden. Det skal seiast at vi fekk bytta litt romfordeling i huset i jula, men sidan dette ikkje har så mykje med livet ute, har det enno ikkje blitt tatt så mykje bilde av.